Warning: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in ..../includes/class_bootstrap.php(430) : eval()'d code on line 150
Almere Eilandrace 30 mei "The battle of the fittest" - Blogs - O-spot.nl Windsurf Forum

Ojoj

Almere Eilandrace 30 mei "The battle of the fittest"

Rate this Entry
Klik op de afbeelding voor een grotere versie

Naam:  island-2010-new-web.jpg
Bekeken: 632
Grootte:  62,7 KB
ID: 195
Na een tweetal Regiocups die niet door konden gaan ivm een zwaar tekort aan wind begon het gebrek aan wedstrijdritme voor behoorlijk wat jeuk te zorgen.

Cobus attendeerde met op de Almere Eilandrace waarbij het de bedoeling is om rondjes over het Gooimeer te varen. Ideaal gezien pak je gezien de vele verschillende koersen die je moet varen een Formula setje, maar je mag meedoen met wat je maar wilt. Aangezien ik geen enkele formula wedstrijd ervaring had leek het mij een hele interessante wedstrijd om een beetje ervaring op te doen.

Rob en Jasper hadden ook zin om mee te doen, dus zijn we de avond ervoor begonnen met alle meuk die we nodig dachten te hebben in mijn aanhanger te proppen. Wat onmogelijk leek bleek waarheid te worden. Het paste niet .

De windverwachtingen liepen nogal uiteen, dus ik hield er rekening mee dat we misschien wel op klein materiaal moesten gaan varen. Zo ging er dus behalve mijn F2 FX IV en de Fanatic TT05 van Jappie ook voor ons beide een SX M een SX XL een Falcon 120 en een Rocket 80 en 70 voor Rob mee. De rest van de ruimte werd opgevuld door een stuk of 16 zeilen, masten gieken en andere meuk er kon letterlijk bijna niets meer bij.

Jasper was zo slim om te zeggen dat het 30 minuten langer rijden was dan naar Horst, Rob en ik waren zo dom om Jasper te geloven, dus we spraken af om om 06:15 te verzamelen en om 06:30 te vertrekken. Rob en ik zaten om 06:15 aan de koffie en Jappie was natuurlijk nergens te bekennen. Toen we om 06:30 belde om te vragen waar hij uit hing was hij "hard aan het opschieten" en ondanks dat hij 150 meter verderop woont was het 06:55 voordat we vertrokken.

Uiteraard kwamen we er toen ook pas achter dat het helemaal niet 30 minuten langer rijden was dan naar Horst, maar dat het juist een stuk minder lang rijden was. Dit was de aanzet om de rest van de dag elkaar voor van alles en nog wat uit te maken, wat voor een hele luchtige invulling van de dag zorgde. De O-spot staat bij dezen waarschijnlijk bij het merendeel van Almere bekend als een openlucht gesticht, maar ik heb zelden zoveel lol gehad bij zo slecht weer.

De uitdrukking "When it rains, it pours" bleek vandaag wederom te kloppen. Op de heenweg was het nog redelijk droog, toen we aankwamen ook, maar voordat we de kans kregen om om te kleden begon het al voorzichtig te miezeren. Zoals het een echte Nederlandse 30 mei betaamt was het de rest van de dag af en toe droog afgewisseld door hoosbuien en zelfs hagel. Dit waterballet had natuurlijk ook zijn invloed op de wind, want die bleek nog onbetrouwbaarder dan de elektronica van een oudere type Renault .

Ik dacht eerst een goede keus gemaakt te hebben toen ik de AC1 9.6 op aan het tuigen was. Als de wind tegen viel kon ik op de formula uit de voeten, trok hij door kon ik de SX XL pakken. Jasper legde de Faclon 120 en een 7.8 klaar en begon op de formula met een 9.8 Ka Race (dat bleek de beste keus te zijn). Rob was de enige constante factor van de dag en pakte zijn Daytona 8.4 met een Roket 80.

Na een korte skippersmeeting was de baan en finish duidelijk (dacht ik) en gingen we het water op richting de startlijn. De baan bestond uit een driehoek met één bovenwindse boei en twee lage waarbij je tussenin bijna halve wind kon varen. De start zou op een Defiwind manier plaats vinden, dat wil zeggen. Dat een startboot tegen de wind in over de startlijn schiet en je achterlangs de boot mag vertrekken.

Onderweg naar de startlijn werd me al duidelijk dat ik met de 9.6 een verkeerd zeil gekozen had. Ik was letterlijk aan het dobberen en zo te zien had Rob daar ook last van, want die dreef nog harder af dan ik . Jasper was met zijn 9.8 duidelijk beter af, want hij planeerde er vrolijk op los. Vlak voor de start begon het kat en muis spelletje tussen de aanwezigen al. Iedereen wou het beste plekje hebben en het was oppassen geblazen om niemand aan te varen. De startboot kwam in beweging en de eersten begonnen als een gek te pompen om weg te komen. Aangezien ik toch niet voor de prijzen mee deed en zeker geen valse start wou hebben wachte ik iets langer om vervolgens vol gas richting de startlijn te dobberen. Daar bleef het bij.....

Ik kwam maar niet in plané. De wind was net niet hard genoeg om te planeren en als ik wel in plané kwam was het zo op het randje dat ik amper hoogte kon lopen. Gelukkig was ik niet alleen. Rob was ook hopeloos underpowerd en er waren er nog een stuk of 2 of 3 die moeilijk weg kwamen. Na een minuten of 10 gedobberd te hebben keek ik weemoedig upwind om Jasper z'n zeiltje in de nevel te zien verdwijnen. Binnensmonds vervloekte ik die horeca-spoiler van me en nam me voor om zodra ik weer aan de kant was mijn 11.0 op te tuigen. Dit zou me niet nog een keer overkomen. Het volgende half uur stond in het teken van een strijd tegen een dames Techno talentje. Mijn eindsnelheid lag planerend hoger, maar zij woog helemaal niets dus was ze na een overstag zo weer weg. Iedere keer zat ik haar op de rechte stukken binnen te hengelen om na een overstagje weer in de verte te zien verdwijnen terwijl ik op een vlaagje zat te wachten. Maar goed, ik had in ieder geval weer een doel voor ogen. Rob had ik inmiddels uit het oog verloren en voor de rest was ik moederziel alleen.

Na veel upwind geploeter (jawel ik was nu bijna 40 minuten onderweg) bedacht ik me dat ik zo ondertussen wel bij de upwind boei moest zijn. Maar waar was dat kreng nu eigenlijk? Shit! Had ik nog zo op staan letten bij de skippersmeeting blijkt dat ik het geheugen van een goudvis heb... Gelukkig zag ik in de verte alweer een aantal toppers aankomen dus besloot ik hun maar te volgen, dan kwam ik vanzelf waar ik wezen moest. De wind was ondertussen al een beetje aangewakkerd, dus planeren was nu geen probleem meer. De golven bleken een stuk hoger dan ik gewend ben van het Veerse meer, dus had ik even wat gewenning nodig, maar ik wist me redelijk snel aan te passen. Hmmm nu begon het zelfs leuk te worden. De onderlinge strijd met de Techno dame die ik voor mezelf bedacht had was inmiddels geslecht. Nu ik lekker kon planeren werd het gat snel groter en bij de boven boei dacht ik er niet eens meer aan. Ik zat in gedachte al bij het downwind rakje. Wat zou ik daar nu van mogen verwachten?

Na het ronden van de bovenboei stoof als een haas achter een van de koplopers aan, helaas kwamen we al snel in ondieper water terecht. Cobus had me al gewaarschuwd dat aan deze kant van het meer het steeds ondieper werd tot je bij een Stand Horst situatie uit kwam, dus ik besloot daarom om iets eerder te gijpen dan mijn voorganger. Ik had geen idee hoe lang zijn vin was, maar het risico lopen dat hij korter was dan mijn 70cm had ik weinig zin in. Na de gijp ging het weer vol gas richting het midden van het Gooimeer. Waar bij de bovenboei het water nog relatief vlak was begon de chop nu over te gaan in golven. Hoe dichter ik bij Almere kwam hoe hoger de schouders werden en hoe harder ik met de billetjes ging knijpen. Het setje voelde niet lekker aan de neus dook vaak in achterin een golf wat een paar keer bijna voor een crash zorgde, maar ik wist de boel keer op keer net bij elkaar te houden. In een poging de boel wat hoger op het water te krijgen besloot ik de chickenstrap voor de buitenste voetband te verruilen. Dat dit niet zonder gevaar was bleek al snel. Bij de eerste luwte die ik tegen kwam haalde ik mijn voet uit de chickenstrap, maar nog voordat ik hem nog maar bij de achterste voetband in de buurt had kwam daar de volgende vlaag alweer overheen. Als een ware ballerina balanceerde ik even op één been om vervolgens met een katapult onderuit te gaan. Gelukkig bleef alles heel en kon ik na een korte adempauze weer verder ploeteren. Ik had er 3 slagen voor nodig om de downwind boei te bereiken en begon vervolgens gelijk weer op te kruisen om direct door te kunnen varen naar de finish. Hier kwam het volgende "oeps" moment. Waar was die eigenlijk?

Ik meende me te herinneren dat het tussen een blauwe skippybal en de kust moest zijn. In de buurt van het clubhuis aangekomen zag ik alleen een rode, maar nergens een blauwe. Weer zat ik mezelf uit te vloeken dat ik niet beter opgelet had. Lag hij dan verder upwind? Na nog een paar keer steken zag ik nog steeds geen blauwe skippybal. Ik planeerde ondertussen ook niet meer, de wind was alweer weg. Gelukkig kwam ik Cobus tegen die mij toeriep dat ik toch echt de rode skippybal moest hebben (nog bedankt Cobus). Het techno talentje die ik in het upwind rakje had weten af te schudden was me echter alweer voor dus ik was alsnog geklopt .

De eerste ronde legde ik in bijna een uur af. Wat een drama, dat moest de tweede heat echt beter. Jasper ging voor 3 volle rondjes en Rob kwam ook half dood aan bij de finish. Hadden zijn rokerslongen hadden hun tol geëist?

Na het vullen van de buikjes en het op adem komen ben ik gelijk de 11m uit de kar gaan halen. Het moest maar eens afgelopen zijn met het gedobber. Toen de tweede heat begon was de wind behoorlijk in kracht toegenomen. "Waar ben je aan begonnen?" hoorde ik mezelf mompelen. Bij de start waren de golven fors te noemen en aan power geen gebrek. Ik besloot een paar proef runs downwind te doen om te kijken of het verstandig was om te starten. Dat ging nog best lekker, het bordje voelde beter aan dan met de 9.6, dus ik had er vertrouwen in.

De tweede start was aanzienlijk beter, ik planeerde en zat bovenaan in het veld. De eerste boei haalde ik zonder problemen, alleen met mijn zeil op stuurboord hadden de koplopers die vrij snel overstag gingen voorrang op mij. Om niet in de problemen te komen besloot ik vrij snel na de eerste boei overstag te gaan. Man dat voelde goed, ik zag maar twee mensen voor me, lag ik bijna vooraan? Ik keek achterom en zag veel te weinig mensen, dus er moest meer aan de hand zijn. Toen ik achterom over mijn mast schouder keek zag ik alle toppers en harder en hoger varen dan mij. Ik was weer bekeken. Verrek, hoe doen ze dat toch? Ik besloot om mezelf niet druk te maken. het was mijn eerste wedstrijd op formula materiaal, dus ervaring opdoen was de eerste prioriteit. De toppers haalden de bovenboei in een keer denk ik, maar ik moest er nog een keertje overstag voor, maar wat een verschil met de eerste heat. Met de 11.0 liep het bordje losser, harder, hoger en voelde alles gewoon wat gretiger aan in plaats van het stroperige gevoel wat ik eerder had. Downwind was nog steeds heel spannend, maar nu liep het setje over de golven heen in plaats van zich keer op keer achterop de golf vast te ploegen. Dat ik de downwind boei niet in één keer ging halen was me duidelijk, dus ik moest nog een keertje gijpen. Toen had ik pas door hoe zwaar mijn armen het in de downwind run te verduren hadden gehad, er zat geen kracht meer in. Mijn hoofd voelde aan als een gloeilamp en veel meer dan liggen hijgen in het water zat er niet in. Na 3 pogingen om weer weg te komen kon ik eindelijk planeren in de voetbanden, maar vanzelf ging het niet, ik ging kapot. Nog een gijp en dan richting de benedenwindse boei. Weer in de Chikenstrap en hopen dat ik het zou overleven. Uitrusten kon later wel.

Na het ronden van de benedenwindse boei was het vrij relaxed weer cruisen richting de finish. Even twijfelde ik of ik nog een rondje zou doen, maar de gedachte aan nog zo'n downwindrun en het feit dat ze me dan waarschijnlijk met de bezemwagen op mochten komen halen deden me besluiten om te stoppen. Het was genoeg geweest. Ik zag Jasper nog voor een tweede ronde gaan en voelde me heel even een "pussy", maar dat was al snel weer over toen ik met lood in de schoenen mijn setje het strand op moest slepen. Mijn ronde tijd was wel veel beter dan de eerste heat. Ik deed er nu een kleine 28 minuten over.

Na het likken van de wonden, het drinken van veel water en fris en nog meer eten was het tijd voor de einduitslag (met dank aan Merel van Zelst):

1. Adri Keet
2. Pieter Eliëns
3. Marc de Jong
4. Thomas van Zelst
5. Jordy Vonk
6. Jan Duiker
7. Nick v/d Hoorn
8. Martijn van Citteren
9. Danny Kater
10. Cobus v/d Stel
11. Leon Row
12. Orion v/d Sluis
13. Sara Wennekes
14. Richard Konstapel
15. René Glasz
16. Robert de Leeuw
17. Melvin Rademakers
18. Jasper Dessens
19. Raymond Meijer
20. Marc Rutgers
21. Max v/d Storm
22. Jeroen Holman
23. Rob Leijen
24. Sam Wennekes

Terugkijkend vond ik het een beest van een race. Volgend jaar hoop ik weer mee te doen met een beter resultaat en meer rondjes. Dat ik nog veel te leren heb is duidelijk, maar ik heb in ieder geval leren vertrouwen op mijn setje. Die kan het hebben. Nu ik nog .

Nog wat andere verslagen van de dag:
http://www.jordyvonk.nl/
http://www.cobuswindsurfworld.com/

Foto's vind je hier:
Picasa site jordy Vonk
Labels: Geen Labels bewerken
Categorieën
Surf sessions , ‎ Events

Comments

  1. Bogus's schermafbeelding
    Te gek verslag!!
    Mooie ervaring ook.
  2. Pat@G's schermafbeelding
    Orion, heb jij een copy-writer?
    Mooi verhaal, wel beestig zwaar, maar je zit toch mooi in het middenpak!
  3. Ojoj's schermafbeelding
    Leuk dat het in de smaak valt

    Ik heb het zelf geschreven hoor Pat, een copy writer kunnen we als o-spot niet betalen
    Echter zie ik al wel dat het beter kan. Heb alweer zin in het volende event om een verslag te schrijven. Oefening baart kunst zullen we maar zeggen.

    Zwaar was het zeker. Makkelijk een knoop of 20 bij de tweede heat. Ik ging wat later nog met de 9.6 en de SX XL het water op. Het was niet te houden.
  4. Freek's schermafbeelding
    Leuk en lang verslag had weer wat te doen tijdens mijn verplichte zelfstudie uur op school
  5. Tafkas's schermafbeelding
    Alsof ik er zojuist opnieuw geweest ben!
    Complimenten!

    Edit: Volle kar én twee formulas op de voiture!
    Updated 7 juni 2010 at 00:35 by Tafkas
  6. Tafkas's schermafbeelding
    The battle...or...the fit-test.....